Hemelbestormers

Lieve lezer, Het heeft vannacht geregend. Vanmorgen ruikt het alsof de hele Mainvallei een zuurstofinjectie heeft gekregen. De beslommeringen van de voorbije dagen lijken weggespoeld en Raimonda en ik staan monter op. Rudger is voor dag en dauw vertrokken. Na twee dagen samen fietsen, bekende hij tijdens het avondeten dat zijn fiets werd aangedreven door... Lees verder →

Back to reality

Lieve lezer, Ik verlaat vandaag even Rutger en mijn Duitse wolk om het te hebben over de realiteit, als je dan toch even je kot verlaat om te gaan fietsen. Verbale verkeersagressie was mijn deel nadat ik een fietser een welwillende opmerking gaf over het papiertje dat hij voor mijn neus de grond op keilde.... Lees verder →

Vijgen na Pasen

Lieve vrienden, Het is even stil geweest, maar maak jullie geen zorgen, dat heeft niets te maken met mijn geestelijke of fysieke gezondheid, en nog minder met die van Raimonda. Gezwind banen wij ons een weg naar het oosten, waar de Zwarte Zee ligt te blinken in eigen nat. Vroeg in de ochtend trek ik... Lees verder →

Rapsoditis

Lieve vrienden, Je kent het vast ook wel, dat gevoel van is this the real life, is this just fantasy? Ik moet bekennen dat ik de laatste dagen lijd aan een ernstige vorm van bohemian rhapsody. Dat heeft te maken met de sfeer die over de Limes-route hangt. Het Romeinse Rijk is nooit echt veraf,... Lees verder →

Im Rheine

Lieve lezers, Al dagen op een rij vertel ik jullie hoe geweldig het hier is, hoe blij ik ben dat ik hier kan rondfietsen terwijl jullie daar binnen vier muren zitten en zo nu en dan eens buiten mogen. Maar vandaag geef ik jullie een inkijk in de psyche en de Physis (lees: ‘fusis’) van... Lees verder →

Alea iacta est

Lieve lezer, Als ik zie hoe de zon schijnt in België op foto’s die ik van het thuisfront krijg, voel ik iets dat heimwee moet heten. Maar dankzij het fijne routeboekje van de Limes-route kan ik al uitkijken naar wat er nog op mijn pad komt. Mijn vaste ritueel is om bij het ontbijt –... Lees verder →

Bonnes, bonnes, bonnes

Lieve vrienden, Ik heb gelogen, ik geef het toe. In Aken ben ik helemaal niet naar de stadscamping gefietst, laat staan dat ik er mijn tent heb opgezet. Ik heb die tent nog nooit opgezet. Gelukkig was ik er via warmshowers in geslaagd een overnachting te regelen bij Lukaz en Dietlinde, een jong Duits koppel... Lees verder →

Met Aken en ogen

Vrienden, Gewekt worden door de stralen van de zon en het gekraai van een haan, een fijner gevoel bestaat er niet. De dominee is zo vriendelijk om mij zes eieren en een bussel asperges mee te geven voor onderweg. Trouwe lezers van mijn vorige blogs zullen zich misschien afvragen wat er (verdomme) aan de hand... Lees verder →

Westenwind, westenwind

Lieve vrienden, Het is koud wanneer ik te Mortsel mijn fiets klaarmaak voor vertrek. Maurice – onze kat – zit klaaglijk te huilen, alsof hij wil dat ik hem meeneem. Ik heb het even overwogen, maar om hem dan achter te laten aan de grens en over te komen als een dierenbeul, dat niet. Maar... Lees verder →

Desperate times…

Lieve vrienden van de fiets, vrienden van de Hulk. Al weken zit ik binnen, ‘in mijn kot’, om van de Hulk nog maar te zwijgen – ik geloof dat hij het er nog iets moeilijker mee heeft dan ik. Niets aan te doen, denk je dan. Maar! Gisteren bedacht ik een fiets, voor een heuse... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑